+31 (0) 70 3644807

NATO – North Atlantic Treaty Organisation

De Noord Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) is een organisatie van staten met gelijke status en heeft ten doel de veiligheid van haar 28 lidstaten te handhaven.

Sinds de politieke omwenteling in Europa in 1989/1990, is de NAVO-organisatie qua taak, samenstelling en werkwijze sterk gewijzigd. De belangrijkste elementen ervan waren: de gewijzigde commandostructuur; de nieuwe NAVO strategie; de uitbreiding met nieuwe leden de versterkte partnerschap programma’s, de samenwerking met Rusland en Oekraïne en de Middellandse Zee dialoog. Verder werd in toenemende mate gefocusseerd op vredesoperaties, zoals in voormalig Joegoslavië, Kosovo en Afghanistan. Sinds 2014 wordt weer intensiever ingezet op territoriale verdediging, waarvoor lidstaten tevens worden aangespoord verhoging van hun defensiebudgetten te realiseren. Nederland geeft hier gehoor aan.

De militaire structuur van NAVO wordt aangestuurd door een politiek/civiele structuur in NAVO onder leiding van de NAVO Raad, waar onder meer activiteiten ten aanzien van materieel ontwikkeling, samenwerking en instandhouding zijn gebundeld. Voor meer info zie: www.nato.int

Website PV NAVO: navo.nlvertegenwoordiging.org
Binnen de NIDV is er een NAVO Kerngroep waarin bedrijven regelmatig informatie uitwisselen over relevante NAVO ontwikkelingen.

CNAD

De “Conference of National Armaments Directors”

De “Conference of National Armaments Directors” (CNAD) is het NAVO Raadscomité (ingesteld in 1966) waarbinnen de materieelsamenwerking tussen lidstaten onderling wordt besproken. De formele voorzitter van de CNAD is de Secretaris-Generaal van de NAVO; de permanente voorzitter is de Assistent Secretaris-Generaal voor Defensie-Investeringen (Assistant Secretary General for Defence Investment (ASG/DI)). Deze functionaris geeft tevens leiding aan dat deel van de NAVO Internationale Staf, dat betrokken is bij materieelsamenwerking in brede zin. De Nederlandse vertegenwoordiger in de CNAD is de Directeur DMO van het Ministerie van Defensie.

STO

NATO’s Science  & Technology Organization

De STO is het belangrijkste organisatiedeel voor onderzoek en (technologie-) ontwikkeling. De STO is in 2012 gevormd uit een combinatie van de voormalige RTO en onderwater research centrum in La Spezia (IT), nu CMRE. . De STO rapporteert zowel naar de CNAD als naar het Militair Comité. In de STO Board (STB) hebben onder andere de Research Directeuren van de NAVO lidstaten zitting. De RTO heeft een uitgebreid netwerk van experts van defensie laboratoria, universiteiten en van de (defensie) industrie. De RTO stimuleert uitwisseling van kennis en moedigt gemeenschappelijke projecten aan. De RTO speelt verder een coördinerende rol met andere NAVO spelers op het gebied van onderzoek en technologie. De RTO vervult haar taak onder andere door een aantal Panels:· AVT: Applied Vehicle Technology Panel· IST: Information Systems Technology Panel· HFM: Human Factors and Medicine Panel· MSG: Modelling and Simulation Group· SAS: Studies, Analysis and Simulation Panel· SCI: Systems Concepts and Integration Panel· SET: Sensors and Electronics Technology Panel

NCIO/NCIA

Een interessant onderdeel van NAVO vormt ook de NCI (NATO Communication and Information ) Organisatie en het bijbehorende Agentschap. Het Agentschap is gevormd in 2012 en heeft vestigingen op meer dan 30 locaties in NAVO . Hoofvestiging is in Brussel en de technische vestiging is in Den Haag  De NCI Organisatie adviseert NAVO op C3 gebied en verricht ook aanschaffingen op C3 gebied ten behoeve van NAVO en lidstaten. Samen met EZ en Defensie onderhoudt het NIDV goede contacten met NCIO. De NIDV NAVO adviseur is tevens de Nederlandse National Expert bij het NCIA met kantoor in Brussel.

Website www.ncia.nato.int

Overig multilateraal

Naast de EU en NAVO samenwerking bestaan nog andere vormen van multilaterale samenwerking, waar Nederland op dit moment geen lid van is. Het betreft dan OCCAR en LOI/FA.

De OCCAR samenwerking omvat België, Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Verreweg het belangrijkste project bij OCCAR is het A-400 M luchttransport project.

Het Letter of Intent (LOI) of Framework Agreement is een samenwerking tussen Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje, het Verenigd Koninkrijk en Zweden. LOI/FA kent geen echte materieelprojecten. Zowel OCCAR als LOI/FA zijn gebaseerd op internationale verdragen en gaan dus veel verder dan samenwerking onder bijvoorbeeld Memoranda of Understanding.

Website : www.occar-ea.org